నా ప్రయాణం – సమాధానం లేని కలల నుండి సేవామయ జీవితం వరకు

ఒక టాడ్ఏకమ్ సేవా స్మృతి — సాయి సుధ

సాయి సుధ
టాడ్ఏకమ్ సేవిక & గురూజీ నౌషీర్ ఛానల్ • ఆంధ్రప్రదేశ్ సేవా సమన్వయకర్త • కొట్టూరు, తూర్పు గోదావరి, కంగుండి & మా గోదావరి సేవ

గురూజీ నౌషీర్‌తో (ఎడమ నుండి కుడికి) శ్రీమతి సుధ, కల్నల్ బాబు, శ్రీమతి మాధవి, శ్రీ నీలేష్ ఎం, కొట్టూరు గ్రామంలో, నాగార్జున సాగర్ డ్యామ్ సమీపంలో, టాడ్ఏకమ్ యొక్క మొదటి సేవా ప్రాజెక్ట్ సందర్భంగా, 2015.

కొన్ని ప్రయాణాలు ఒక గమ్యంతో మొదలుకావు. అవి ప్రశ్నలతో మొదలవుతాయి — నిశ్శబ్దంగా, సమాధానం లేకుండా, తమ జవాబు కోసం సంవత్సరాల తరబడి ఓపికగా వేచి ఉండగలిగేవి. నా ప్రయాణం నేను పన్నెండేళ్ల వయసులో ఉన్నప్పుడు మొదలైంది.

సమాధానం లేని ప్రశ్నలు

దాదాపు ప్రతి రాత్రి నాకు విచిత్రమైన కలలు వచ్చేవి. అపరిచితులు కనిపించేవారు, నాకు అర్థంకాని మాటలు మాట్లాడేవారు, ఆపై మాయమయ్యేవారు. ప్రతి ఉదయం నేను గందరగోళంతో మేల్కొనేదాన్ని. ఈ కలలను నా తల్లిదండ్రులకు చెప్పాను, ఎవరైనా వాటిని వివరిస్తారని ఆశతో, కానీ సమాధానాలు దొరకలేదు. సంవత్సరాల తరబడి నేను ఈ ప్రశ్నలను నిశ్శబ్దంగా నా మనసులో మోసుకెళ్లాను, అవి నిజానికి ఒక గొప్ప పిలుపు యొక్క మొదటి గుసగుసలు అని తెలియకుండానే.

అన్నీ మారిపోయిన ఆ కలయిక

గురూజీని నా పిన్ని (అత్తయ్య శ్రీమతి మాధవి) ఇంట్లో విజయవాడలో మొదటిసారి కలిసినప్పుడు అంతా మారిపోయింది — ఆయన అక్కడ ఒక రేకీ సదస్సు నిర్వహించడానికి వచ్చారు. ఈరోజు వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, ఈ కలయిక నా జీవితమంతటికీ మలుపు తిప్పిన క్షణం అని పూర్తి స్పష్టతతో నాకు అర్థమవుతోంది.

గురూజీ నాకు నేర్పిన మొదటి పాఠానికి రేకీతో ఏ సంబంధమూ లేదు.

“ఇప్పటివరకు నీ చెయ్యి తీసుకునే స్థితిలో ఉంది. ఈరోజు నుండి అది ఇచ్చే స్థితిలో ఉండనివ్వు.”
— గురూజీ నౌషీర్

ఈ సాధారణ మాటలు జీవితం పట్ల నా దృక్కోణాన్నే మార్చివేశాయి. ఆ రోజు నుండి నా జీవితం ఇవ్వడం చుట్టూ తిరగాలని కోరుకున్నాను — అది ప్రేమ అయినా, దయ అయినా, జ్ఞానం అయినా, సమయం అయినా, సేవ అయినా. నెమ్మదిగా, ఆపై అకస్మాత్తుగా, నిజమైన ఆనందం మనం పొందేదానిలో కాదు, మనం ఇవ్వగలిగేదానిలో ఉంటుందని నేను తెలుసుకున్నాను.

ఛానలింగ్ నేర్చుకోవడం

ఒకరోజు నేను ధైర్యం చేసి బాల్యం నుండి నాకు వస్తున్న విచిత్రమైన కలల గురించి గురూజీకి చెప్పాను. ఆయన ఓపికగా విన్నారు, ఆపై నన్ను పూర్తిగా ఆశ్చర్యపరిచే మాట చెప్పారు.

“నువ్వు ఛానలింగ్ చేస్తున్నావు.”

నేను ఇంతకుముందు ఈ పదాన్ని వినలేదు. దీని అర్థం ఏమిటని అడిగినప్పుడు, గురూజీ తన బోధనల ప్రకారం వివరించారు — ఉన్నత ఆత్మలు మానవాళి మేలు కోసం జ్ఞానాన్ని పంచుకోవాలని కోరుకుంటాయని, కొందరు వ్యక్తులు ఆ జ్ఞానాన్ని అందుకునే సాధనాలుగా మారతారని — వారి బాధ్యత కేవలం దానిని స్వీకరించి, ఆపకుండా ప్రవహించనివ్వడమేనని.

“నీ పని ఏమిటంటే స్వీకరించి, సమాచారాన్ని ప్రవహించనివ్వడం. దానిని ఆపకు.”

ఈ మాటలు మరో ప్రయాణానికి నాంది అయ్యాయి. గురూజీ నన్ను ఒక ప్రత్యేక విధానంలో శిక్షణ ఇవ్వడం మొదలుపెట్టారు. ఆయన నాకు ఒక ప్రశ్న ఇచ్చి, నిశ్శబ్దంగా కూర్చుని రాయమని చెప్పేవారు. నేను ముగించిన తర్వాత, ఆయన ప్రతి పేజీని జాగ్రత్తగా చదివేవారు. కొన్ని పంక్తులను చూపిస్తూ, “ఇవి నీ ఆలోచనలు” అని చెప్పేవారు. మరికొన్నింటిని చూపిస్తూ, “ఇది పైనుండి వచ్చింది” అని చెప్పేవారు. నెమ్మదిగా, ఓపికగా, తన బోధనల ప్రకారం నా సొంత ఆలోచనలకూ, ఉన్నత సందేశాలకూ మధ్య తేడాను గుర్తించడం నేర్పించారు.

చాలామంది ఈ సదస్సులకు ప్రధానంగా రేకీ నేర్చుకోవడానికి వచ్చేవారు, కానీ గురూజీ ఒకసారి నవ్వుతూ నాతో అన్నారు, “నువ్వు ఇక్కడికి వేరే ప్రయోజనం కోసం వచ్చావు. ఛానలింగ్ నీకు సహజంగా వస్తుంది. దానిని అభ్యసించు.” నేను పన్నెండవ తరగతి చదువుతున్నప్పుడు రాయడం మొదలుపెట్టాను, అప్పటి నుండి ఈనాటి వరకు ఈ అభ్యాసాన్ని నిష్ఠగా కొనసాగిస్తున్నాను.

మహావతార్ బాబాజీని కలవడం

నా రేకీ అట్యూన్‌మెంట్ సమయంలో నాకు మరో మరపురాని అనుభవం కలిగింది. నేను ఒక తేజోమయమైన యోగి రూపాన్ని చూశాను. సెషన్ తర్వాత, ఆ గదిలో అదే ఫోటోను గమనించి, వెంటనే గురూజీతో “నేను ఈ వ్యక్తిని చూశాను” అని చెప్పాను.

“ఆయనే మహావతార్ బాబాజీ.”

అప్పుడు ఆయన నాకు సూచించారు, “బాబాజీ నీకు ఏమి తెలియజేసినా, వెంటనే నాకు చెప్పు.” అప్పటి నుండి, ధ్యానంలోనో లేదా రాస్తున్నప్పుడో నాకు ఏదైనా సందేశం అందిందని అనిపించినప్పుడల్లా, నేను దానిని ఎప్పుడూ స్వయంగా అర్థం చేసుకోవడానికి ప్రయత్నించలేదు. నేను అన్నింటినీ గురూజీకి పంపేదాన్ని. ఆయన ఆ సందేశాలను జాగ్రత్తగా చదివి, ఉపయోగకరమైనది వెలికితీసి, ఆ అంతర్దృష్టులలో చాలా వరకు తర్వాత మహావతార్ బాబాజీ టాడ్ఏకమ్ ఫౌండేషన్ ద్వారా జరిగిన కార్యక్రమాలలో భాగమయ్యాయి.

పిన్ని మాధవి — నా పక్కన నిలిచిన నిశ్శబ్ద శక్తి

అదే సమయంలో, మరో వ్యక్తి ప్రతిరోజూ నిశ్శబ్దంగా నా ప్రయాణాన్ని రూపొందిస్తూ ఉండేవారు — నా ప్రియమైన పిన్ని, శ్రీమతి మాధవి ఎం. గురూజీ నాకు ప్రశ్నలు ఇచ్చి వెళ్లిపోయిన ప్రతిసారీ, ఆమె నన్ను కూర్చోబెట్టి రాయించేవారు. నా దృష్టి చెదిరినప్పుడు నన్ను ప్రోత్సహించేవారు, నేను రాసిన సందేశాలను సేకరించేవారు, జాగ్రత్తగా భద్రపరచేవారు, నా పని పూర్తయ్యేలా చూసుకునేవారు. ఈ మార్గం నన్ను ఎక్కడికి తీసుకువెళుతుందో నాకు అర్థం కాకముందే ఆమె నాపై నమ్మకం ఉంచారు. ఆమె మౌనమైన, స్థిరమైన మద్దతు లేకుండా ఈ ప్రయాణం సాధ్యమయ్యేది కాదు.

నా జీవితాన్ని మార్చిన ప్రశ్న

తర్వాత మరో జీవితాన్ని మార్చే క్షణం వచ్చింది. 2014లో గురూజీ నన్ను పిలిచి అడిగారు, “నీకు సామాజిక సేవలో ఆసక్తి ఉందా?” ఆలోచించకుండా నేను “అవును” అని జవాబిచ్చాను. ఆయన నవ్వి, మళ్లీ అడిగారు, “దీని కోసం నీ జీవితంలో తర్వాతి పది సంవత్సరాలు అంకితం చేయగలవా?” మళ్లీ నా జవాబు సాదాసీదాగా, “అవును” అని ఉంది.

మరుసటి రోజే, ఆంధ్రప్రదేశ్ ప్రభుత్వం స్మార్ట్ విలేజ్ పథకం కింద సేవ కోసం ఒక గ్రామాన్ని కేటాయించిందని తెలియజేస్తూ నాకు ఒక ఇమెయిల్ వచ్చింది. నేను ఆశ్చర్యపోయాను. అప్పుడే గురూజీ ముందురోజు నన్ను ఆ ప్రశ్న ఎందుకు అడిగారో అర్థమైంది. ఆ ఒక్క “అవును” నా జీవితాన్ని శాశ్వతంగా మార్చే ప్రయాణానికి నాంది అయింది — మరియు ఇక్కడే, ఆ ఒక్క సమర్పణ మాటలో, గురూజీ “సేవే సాధన” అని చెప్పినప్పుడు దాని అర్థం నాకు మొదటిసారి అర్థమైంది.

సేవ సాధనగా మారిన చోట

సంవత్సరాలుగా నేను ఏ జీతం, పదవి లేదా బిరుదు కూడా ఎప్పటికీ భర్తీ చేయలేని క్షణాలను అనుభవించాను.

ఒకరోజు, వినికిడి, మాట్లాడే శక్తి లేని ఒక చిన్న బాలుడి తల్లిదండ్రులు మా వద్దకు వచ్చారు. ఆ బాలుడికి చదువుకోవాలని తీవ్రమైన కోరిక ఉంది, కానీ అతనికి ఎనిమిది లక్షల రూపాయల కాక్లియర్ ఇంప్లాంట్ శస్త్రచికిత్స అవసరం. ముఖ్యమంత్రి సహాయ నిధి, ప్రధానమంత్రి సహాయ నిధి రెండింటికీ దరఖాస్తు చేయమని గురూజీ మాకు సలహా ఇచ్చారు. నెలల తరబడి ప్రయత్నం, అనుసరణ తర్వాత, ముఖ్యమంత్రి సహాయ నిధి నుండి ఐదు లక్షలు, ప్రధానమంత్రి సహాయ నిధి నుండి మూడు లక్షలు మంజూరయ్యాయి. శస్త్రచికిత్స సాధ్యమైంది.

ఆ చిన్న బాలుడు మొదటిసారి మాట్లాడటం విన్న రోజు, నా హృదయం ఆనందంతో నిండిపోయింది. ఆ క్షణంలో నాకు చాలా ముఖ్యమైన విషయం అర్థమైంది — ప్రపంచంలో ఏ ఉద్యోగం కూడా నాకు ఆ స్థాయి తృప్తిని ఎప్పటికీ ఇవ్వలేదు. ఆ ఒక్క శబ్దం — ఒక పిల్లవాడి మొదటి మాట — ఏ గ్రంథం కంటే ఎక్కువగా దైవం గురించి నాకు నేర్పింది.

టాడ్ఏకమ్ సేవకులు శ్రీ బికేఎం రావు, శ్రీమతి మాధవి, శ్రీమతి సుధ, తూర్పు గోదావరి జిల్లాలో పాఠశాల ఫర్నిచర్‌ను దానం చేస్తూ, 2016.

గౌరవాన్ని పునరుద్ధరించడం

మరో మరపురాని రోజు — నివసించడానికి స్థలం లేని ఒక వృద్ధురాలికి మేము రెండు గదుల చిన్న ఇల్లు కట్టించిన రోజు. ఆమె కళ్లలో నీళ్లతో నా చేతులు పట్టుకుని ఇలా అన్నారు:

“నువ్వు నాకు గౌరవంగా చనిపోగలిగే స్థలాన్ని ఇచ్చావు. నా సొంత పిల్లలు కూడా నాకు ఇల్లు ఇవ్వలేకపోయారు.”

ఆమె మాటలు ఈనాటికీ నాతోనే ఉన్నాయి, ఎప్పటికీ ఉంటాయని అనిపిస్తుంది. కొన్నిసార్లు మనం కట్టేది కేవలం ఇల్లు కాదు. మనం గౌరవాన్నే పునరుద్ధరిస్తాం.

గురూజీ నౌషీర్ నిరాశ్రయులకు దానం చేసిన ఒక నివాసం బయట, జగ్గంపేట, ఆంధ్రప్రదేశ్, 2018.

మళ్లీ దక్కిన విద్య

ఈ ప్రయాణంలో విద్య మరో అందమైన అధ్యాయంగా మారింది. పేదరికం కారణంగా రోజువారీ కూలిపనిలోకి నెట్టబడి, చాలామంది పిల్లలు బడి మానేశారు. ఫౌండేషన్ వారి విద్యకు మద్దతు ఇవ్వడం మొదలుపెట్టిన తర్వాత, అదే పిల్లలు తిరిగి బడికి వచ్చారు, తమ చదువులు పూర్తి చేసుకున్నారు, చాలామంది తమ పాఠశాలల్లో, ఊళ్లలో అగ్రశ్రేణి విద్యార్థులుగా నిలిచారు. వారి కలలు మళ్లీ సజీవమవడం చూడటం నా జీవితంలోని గొప్ప వరాలలో ఒకటి.

ప్రతి అనుభవం నిజమైన ఆధ్యాత్మికత తన అత్యున్నత, పరిపూర్ణ వ్యక్తీకరణను సేవ ద్వారానే పొందుతుందనే నా నమ్మకాన్ని బలపరిచింది.

కంగుండి — కొండలే ప్రార్థిస్తున్నట్టు అనిపించే చోటు

నేను పనిచేసిన అన్ని ప్రదేశాలలో, కంగుండికి నా హృదయంలో ప్రత్యేక స్థానం ఉంది. అక్కడ గడిపిన ప్రతి రోజూ పవిత్రంగా అనిపించేది. ఆ గంభీరమైన కొండల మధ్య నిలబడినప్పుడు, పరమశివుడే స్వయంగా నిశ్శబ్దంగా అక్కడ ఉండి, మమ్మల్ని కనిపెడుతూ, మా ప్రతి ప్రయత్నానికి ఆశీర్వాదం ఇస్తున్నట్టు నాకు తరచూ అనిపించేది. నాకు ఆ కొండలు ఎప్పుడూ కేవలం ప్రకృతి దృశ్యంలో భాగం కాదు — అవి శివుని సజీవ ఉనికిలా అనిపించేవి.

ఆంధ్రప్రదేశ్ గౌరవనీయ ముఖ్యమంత్రి, విజయవాడలో మా కంగుండి బోల్డరింగ్ ఫెస్టివల్ మార్కెటింగ్ బ్యానర్‌ను పట్టుకుని. కంగుండి నివాసి అయిన శ్రీ రాజశేఖర్, ఛైర్మన్ ఏపీఈఐడీసీ (ఎడమవైపు, పసుపు చొక్కాలో), నవంబర్ 2025లో ఈ సమావేశాన్ని ఏర్పాటు చేశారు.

ఆ అనుభూతిని మాటల్లో పూర్తిగా వర్ణించలేము. పని పూజగా మారింది. సేవ ప్రార్థనగా మారింది.

ఒక అందమైన దారం

ఈరోజు వెనక్కి తిరిగి చూసుకుంటే, నా జీవితంలోని ప్రతి అధ్యాయాన్ని కలిపే ఒక అందమైన దారం కనిపిస్తుంది — బాల్యంలోని రహస్యమయ కలల నుండి, గురూజీ నౌషీర్ ఇచ్చిన ఆధ్యాత్మిక శిక్షణ వరకు, ఛానలింగ్ నుండి సేవ వరకు, ఒక్కరికి సహాయం చేయడం నుండి మొత్తం సమాజాలకు సేవ చేయడం వరకు. వీటిలో ఏదీ యాదృచ్ఛికంగా జరగలేదు. గురూజీ నా జీవితానికి దిశను ఇచ్చారు. ఆధ్యాత్మికత కేవలం ధ్యానం లేదా అంతర్గత అనుభవం మాత్రమే కాదని, దాని నిజమైన లక్ష్యం కరుణను చర్యగా మార్చడమేనని — సేవనే సాధనగా మారనివ్వడమేనని ఆయన నాకు నేర్పించారు.

నా పిన్ని ఈ ప్రయాణం మొత్తంలో నా పక్కనే నిలిచారు — ప్రోత్సాహం, సహనం, ప్రేమ, అచంచలమైన మద్దతుతో. ఆమె తన బాధ్యతలను నిశ్శబ్దంగా నిర్వర్తించారు, గుర్తింపును ఎప్పుడూ కోరుకోకుండా, కానీ ఈ మార్గంలోని ప్రతి అడుగునూ నాకు సులభతరం చేశారు.

ఇద్దరికీ — గురూజీకి, పిన్నికీ — నేను మాటల్లో వ్యక్తం చేయలేనంత రుణపడి ఉన్నాను. నా ప్రయాణం ఒక్క జీవితాన్నైనా తాకి ఉంటే, దానికి పూర్తి ఘనత గురూజీకే చెందుతుంది, ఆయన నాకు మార్గం చూపించారు, మరియు నా పిన్నికి, ఆమె ప్రతి అడుగులోనూ నమ్మకంగా నా పక్కన నడిచారు.

గురూజీ పిలుపు: సేవ భీ సాధన, సేవ హీ స్నాన్

శ్రీమతి మాధవి (పిన్ని), శ్రీమతి సుధ వేదికపై, గౌరవనీయ పర్యాటక శాఖ మంత్రి శ్రీ కందుల దుర్గేష్ గారు మరియు తీపర్రు గ్రామానికి చెందిన శ్రీ ప్రసాద్ ప్రతాపతి గారుతో కలిసి, మా గోదావరి పుష్కరాలు మోడల్ విలేజ్ తీపర్రు ప్రారంభోత్సవంలో, 11 జూలై 2026.

ఈ బ్లాగు నుండి ప్రతి పాఠకుడు తీసుకెళ్లాలని నేను కోరుకునే ఒక సత్యం ఉంటే, అది ఇదే. చాలా సంవత్సరాలు, నిజాయితీగల చాలామంది సాధకుల్లాగే, ఆధ్యాత్మిక ఎదుగుదల అంటే ఎక్కువసేపు ధ్యానం, లోతైన నిశ్శబ్దం, ధ్యానమందిరపు గోడల లోపల ప్రశాంతంగా చేసే మరింత క్రమశిక్షణతో కూడిన సాధన అని నేను నమ్మేదాన్ని. గురూజీ మెల్లగా, ఓపికగా, ఒక్కో సేవతో నా ఈ నమ్మకాన్ని సరిదిద్దారు.

సేవ భీ సాధన — సేవే సాధన. సేవ హీ స్నాన్ — ఏ ఆచార స్నానం కంటే మనల్ని మరింత సంపూర్ణంగా శుద్ధి చేసే స్నానం సేవ మాత్రమే.

నేను ధ్యానంలో కూర్చున్నాను, తన కొడుకు శస్త్రచికిత్స వార్త కోసం ఎదురుచూస్తున్న ఒక తల్లి పక్కన కూడా కూర్చున్నాను. నేను జపం చేశాను, గౌరవంగా వృద్ధాప్యం గడపడానికి చివరకు ఇల్లు దొరికిన ఒక స్త్రీ వణుకుతున్న చేతులను కూడా పట్టుకున్నాను. రెండూ సాధనేనని పూర్తి నిజాయితీగా చెప్పగలను — కానీ నన్ను శుద్ధి చేసి, తీర్చిదిద్ది, నిశ్శబ్ద సాధన కంటే ఎంతో ఎక్కువగా ఎదిగేలా చేసింది సేవే.

ఇది మన టాడ్ఏకమ్ కుటుంబంలోని ప్రతి సభ్యునికీ గురూజీ ఇచ్చిన పిలుపు, దానిని ఇప్పుడు నా పూర్తి హృదయంతో మళ్లీ చెబుతున్నాను:

“నీ సాధన పూర్తయినట్టు అనిపించే వరకు సేవలోకి అడుగు పెట్టడానికి వేచి ఉండకు. సేవనే నీ సాధనగా మారనివ్వు. దానినే నీ స్నానంగా మారనివ్వు — అహంకారాన్ని, సంకోచాన్ని, స్వీయ చింతనను కడిగివేసే స్నానం, సేవ చేసిన తృప్తిని మాత్రమే మిగిల్చే స్నానం. ఈరోజు నీ చేతులు ఏమి ఇవ్వగలవో — సమయం, నైపుణ్యం, ఉనికి, లేదా కేవలం శ్రద్ధ — దానిని అర్పించు. ఈ అర్పణ, మరే ఇతర సాధన కంటే ఎక్కువగా, నిన్ను బాబాజీకి, గురూజీకి, స్వామి దత్తపదానంద్ జీకి అత్యంత సమీపంగా తీసుకువెళుతుంది.”

కృతజ్ఞత

ఈరోజు, నేను వెనక్కి తిరిగి చూసుకున్నప్పుడు, నాకు ఒకే ఒక్క భావన కలుగుతుంది — కృతజ్ఞత.

ఒకప్పుడు నన్ను గందరగోళపరిచిన కలల పట్ల కృతజ్ఞత. వాటికి అర్థాన్ని ఇచ్చిన మార్గదర్శకత్వం పట్ల కృతజ్ఞత. సేవ చేసే అవకాశం పట్ల కృతజ్ఞత. అన్నింటికంటే మించి, గొప్ప ఆనందం మనం సాధించే వాటి నుండి కాదు, సేవ ద్వారా మనం తాకగలిగే జీవితాల నుండి వస్తుందని నేర్పిన జీవితం పట్ల కృతజ్ఞత.

నా ప్రయాణం కొనసాగుతూనే ఉంది — ప్రియమైన పాఠకుడా, నీ ప్రయాణం ఈరోజే మొదలుకావాలని, లేదా మరింత లోతుగా మారాలని నేను నిన్ను ఆహ్వానిస్తున్నాను. నేను చెప్పినట్టే “అవును” అని చెప్పు, ఆ “అవును” నిన్ను ఎక్కడికి తీసుకువెళుతుందో టాడ్ఏకమ్‌ను చూపించనివ్వు.

English Version | Hindi Version | Marathi Version

సాయి సుధ

టాడ్ఏకమ్ సేవిక & గురూజీ నౌషీర్ ఛానల్

ఆంధ్రప్రదేశ్ సేవా సమన్వయకర్త •
కొట్టూరు, తూర్పు గోదావరి, కంగుండి & మా గోదావరి సేవ
tadekam.com • kangundiboulder.com

సేవ భీ సాధన • సాధన హీ శక్తి • తద్ ఏకమ్

Seva Bhi Sadhna | Sadhna Hi Shakti | TadEkam